Zeynep Bastık Misafir

Zeynep Bastık’ın sesinden Misafir, modern bir ayrılığın en yalın ama en ağır halini anlatıyor… Bu şarkı, sevip de kaybetmenin değil; kaybettikten sonra hâlâ içinden çıkaramamanın hikâyesi gibi.

“Arada misafir gel…” cümlesi aslında koca bir yalnızlığın özeti. İnsan bazen tamamen geri dönmesini istemez birinin; sadece yokluğun bu kadar ağır gelmemesi için arada bir hatırlanmak ister. İşte bu şarkı tam olarak o ince çizgide duruyor: ne tamamen vazgeçebilmiş ne de eskisi gibi tutunabiliyor…

Zeynep Bastık “Misafir” Şarkı sözleri

(Arada misafir gel, ara beni n’olur, n’olur)

Yanıbaşımdın, kapı komşumdun
Omuz oldun her acıma
Gözün yüksekteydi, hiç inemedin yeryüzüne
Farklıyız bi’çok açıdan, değişemem sen gibi hep
Bana verdi zarar
Zehir eden yazı bile geçmeden kış
Bunu seçmedin mi?

Arada misafir gel, ara beni n’olur, n’olur
Sensizken maviler kararıyo’ soldum, soldum
Güneşim attı çoktan, gördü kalbim hep yanlışı doğru
Nasıl dağıtırım bu kafayı ben?
Kadehime doldur, doldur, doldur

Kaldı kalbim ıssız, düşünmedim hiç n’aparım sensiz
Seneler boyu çaldın her şeyimi de benden, hırsız
Ne hâlim varsa gördüm, sevemedi beni kaderim bile
Hiç olmadı gönlüm arsız, istediğim olmadı, diledim dilek

Eski tadı yok hiç yediğim yemeğin bile
Her gün gözyaşlarımla öldüm yastığımda
Hiç sormadım “Neden yadırgarım yerimi?”
Bi’ bakışın silmeye yeter haritadan beri

Arada misafir gel, ara beni n’olur, n’olur
Sensizken maviler kararıyo’ soldum, soldum
Güneşim attı çoktan, gördü kalbim hep yanlışı doğru
Nasıl dağıtırım bu kafayı ben?
Kadehime doldur, doldur, doldur
Arada misafir gel, ara beni n’olur, n’olur
Sensizken maviler kararıyo’ soldum, soldum
Güneşim attı çoktan, gördü kalbim hep yanlışı doğru
Nasıl dağıtırım bu kafayı ben?
Kadehime doldur, doldur, doldur

(Arada misafir gel, ara beni n’olur, n’olur)
(Güneşim attı çoktan, gördü kalbim hep yanlışı doğru)

Sözlerdeki “sensizken maviler kararıyo’” ifadesi, sadece bir mecaz değil; gerçekten hayatın renginin değişmesi gibi… Bir insan gidince sadece o gitmiyor, onunla birlikte neşen, alışkanlıkların, hatta kendin bile biraz eksiliyorsun. Ve en acısı, bunu bile bile hâlâ o kişiden bir ses, bir iz beklemek…

Şarkı boyunca hissedilen şey sadece hüzün değil; aynı zamanda bir kabulleniş. “Gördü kalbim hep yanlışı doğru” derken, insanın kendi hatalarıyla yüzleşmesi de var içinde. Ama buna rağmen unutamamak, işte en gerçek duygu bu.

Bu şarkı, gecenin en sessiz anlarında insanın içine dokunan bir itiraf gibi… Herkesin hayatında bir “misafir” vardır; gitmiştir ama kalbinin bir köşesinde hâlâ oturuyordur